10 - لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ( قدر / 3 ) بعضى از علماى علم تجويد 7 مورد ديگر را نيز بر اين 10 نوع اضافه كرده‌اند كه عبارت‌اند از : 1 - أَنْذِرِ النَّاسَ ( يونس / 2 ) 2 - لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ( يونس / 65 ) 3 - إِنَّما يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ ( نحل / 103 ) 4 - يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ( لقمان / 13 ) 5 - هُمْ أَصْحابُ النَّارِ ( غافر ( مؤمن ) / 43 ) 6 - فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ ( نصر / 3 ) 7 - مِنْ كُلِّ أَمْرٍ ( قدر / 4 ) « 1 » ب - وقف لازم وقف لازم ، ايستادن بر روى كلمه‌اى است كه اگر به مابعدش وصل شود معنايى غير از معناى مقصود برداشت مىشود . محل اين وقف در وسط و آخر كلمات مىباشد . مثلا در وسط آيه لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ ( آل عمران / 181 ) وقف بر روى كلمهء أَغْنِياءُ لازم است زيرا در صورت وصل به مابعد توهم مىشود سَنَكْتُبُ ما قالُوا هم از گفته يهوديان است ، در حالىكه اين معنا درست نيست . همچنين وقف در آخر آيهء 6 سورهء غافر بر كلمه النّار لازم است ، زيرا در صورت وصل به جمله بعدى الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ ممكن است به ذهن

--> ( 1 ) - عده‌اى از استادان فن معتقدند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله هنگام تلاوت هميشه در اين موارد وقف مىفرمودند ، ولى از نظر جمعى ديگر از علما اين مطلب به طور اطمينان بخشى مورد تأييد نيست چرا كه هنوز اثبات اين بحث نياز به تحقيق و بررسى بيشتر دارد . معالم الاهتداء ، ص 32 .